Make your own free website on Tripod.com
COLUMNS & CURSIEFJES
DE VONK
Home
In vredesnaam
Aso
Prometheus bevrijd
NEE
ELFBOEKENTOCHT
KAPPEN MET KAPPEN!
DE DOLLAR
LEEGTE
ALLOCHTOON
CHRISTENEN MET VISIE
BLOED EN BODEM
DE VONK
EEN MACHTIG WAPEN
HOMO UNIUS LIBRI
BESTWETERS
EQUUS PUBLICUS
BEULEN
LA MORTE NON CONTA
AANDEEL
HUTSPOT
LEVE DE POňZIE
MENSEN STRALEN OVERAL
UNICITEIT
HET LAND AAN ORANJE
E PLURIBUS UNUM
ESPERANTO
HOOP
MIDNIGHT SPECIAL

Keer op keer loopt hij met zijn hoofd tegen de ommuring van onbegrip en onverstand. De dichter weet dat zijn werk "zinloos" is en niet doordringt tot de massa. Hoewel hij beter zou kunnen weten blijft hij onverdroten hameren op zijn schamele aambeeld. De vonk die daarbij van zijn letterkundig werktuig vliegt zet hem in lichterlaaie - ach, hij heeft niet veel nodig om in vuur en vlam te staan. In de duisternis die hem omringt lichten zijn vonken op als sterren in de nacht, vallende sterren. Hij doet geen wens. De opspattende lichtjes geven net voldoende licht om de schaduwen van schimmen te zien uit een ver verleden, toen poŽzie nog dagelijkse kost was. Oeroude verhalen zijn levend gehouden en doorverteld. Andere zijn vastgelegd in manuscripten van illustere voorgangers en doorgedrukt. Het verhaal of gedicht lijkt zwak, nietszeggend. De goede verstaander echter heeft aan het door tijd en potentaten geradbraakte woord genoeg en begrijpt de boodschap, ontcijfert de code. De woorden bezinken en nestelen zich in de hersenen van de weinigen die naar de dichter luisteren. Daarmee is het verhaal, ja de poŽzie zelf, gered en overgedragen aan volgende generaties.

Toen hij dit had neergeschreven zuchtte hij diep en sloeg zijn aantekenboekje dicht.

In druk zag het er verdomd maar mooi uit.

© Jan Bontje 2003

(Eerder geplaatst in de OpSpraak Nieuwsbrief nummer 97 - week 12 - 22 maart 2003)