Make your own free website on Tripod.com

PROZA & POňZIE van Jan Bontje

Column: De zachte krachten
Home
Gedichten en liedjes met kinderen in de bieb
Drs. P A CAPELLA
duo LODEWIJCK BONDJE
TRIAS POňTICA
Annet Lemaire
LINKS naar websites met poŽzie, proza, filosofie....
[ON]EVENEMENTEN
HAIKU , SENRYU en BONTJES
REIGER BONTJES (HAIKU)
CLERIHEWS
LIMERICKS
QUADREINEN
Denkend aan Holland
Credo
Ode aan Heenvliet
FOOTBALL & POETRY!?
HANS VROLIJK: "Majesteit"
SPUR AGAINST WAR
Gedicht van Nelly Soetens
EDDY LIE: EEN DROOM VAN VREDE
MONUMENT VOOR JAN CAMPERT
Column: De zachte krachten
Column: BUSH, SLAAP ZACHT!
Column: Aangewezen om te heersen
DE DICHTER IS WAT HIJ DICHT
Recensie: VADER & ZOON
Recensie: De schaduw van de ster
Recensie woordenboek
Recensie - Drs. P - Versvormen
Recensie: K.P. Kavafis: "Gedichten"
Recensie: "Thuis en ontheemd"
Recensie: Handgeschreven wereld
ONDERWIJS - een pabo student over zijn motieven
IRAK

(Eerder geplaatst in de elektronische OpSpraak Nieuwsbrief nummer 91, week 6, 8 februari 2003)

DE ZACHTE KRACHTEN

Ook hij moest naar het verzorgingshuis, het ging niet langer. Zijn vrouw was al eerder opgenomen. Dichter was hij, en hij schreef stukjes voor de krant. Hij had in zijn lange leven veel boeken verzameld, maar die konden niet mee. Daarom wilde hij per se dat ze bij iemand terecht zouden komen die van boeken hield, net als hijzelf.

De kamer was, op de boeken en enkele cds na, akelig leeg. De man, net als hij dichter, die via hun dochter was uitgenodigd, kwam op het afgesproken uur. "Ik voel me een indringer die in de ziel van een ander gluurt. Een boekenverzameling, hoe klein of groot ook, is immers de spiegel van de geest. Zeg me welke boeken u leest en ik vertel u wie u bent, zoiets."

"Neem gerust alle tijd" zei de oude man terwijl hij genoot van het "nee maar!" en "dit ook!?" van de bezoeker. Hij was blij een echte liefhebber te hebben gevonden: een opkoper zou alleen maar uit eigenbelang handelen en nauwelijks een cent geven voor zijn met zorg samengestelde verzameling. Alleen een liefhebber zou de schoonheid van zijn boeken opmerken. - Vooral de poŽzie trok. Hij glimlachte toen de man een bundel pakte, ogenschijnlijk een willekeurige bladzijde opsloeg en de eerste strofe van DE ZACHTE KRACHTEN van HenriŽtte Roland Holst oplas, het gedicht dat hem altijd zo had ontroerd:

De zachte krachten zullen zeker winnen

in t eind dit hoor ik als een innig fluistren

in mij: zoo t zweeg zou alle licht verduistren,

alle warmte zou verstarren van binnen.

 

Het was dus niet voor niets geweest. Ze praatten een eeuwigheid over poŽzie en literatuur, over het schrijven van columns, over de tijd die alles verandert... "Thuis zullen deze nieuwe boeken gauw een eigen plekje vinden. Ze mogen pronken, pralen en prijken naast mijn andere boeken. Maar, net als bij mensen, is de ware schoonheid niet met het oog te zien." Ze gaven elkaar een stevige handdruk. Buiten klaarde het op.

© Jan Bontje 2003